Mes detyrës dhe dhimbjes: Shoferi i ambulancës që transportoi motrën e tij pas aksidentit tragjik

Nga Fatmir Popja

Mes zhurmës së sirenave dhe forcës për të përballuar dhimbje që asnjë profesion nuk të mëson t’i përballosh, Gelsi Boja, shofer i autoambulancës së Spitalit të Gramshit, u përball këtë të hënë me provën më të rëndë të jetës së tij: të ruante qetësinë dhe të kryente detyrën për të shpëtuar jetë, mes tyre edhe jetën e motrës së tij.

Aksidenti tragjik në aksin Kabash–Porocan, ku një kamionçinë ra nga rreth 70 metra në humnerë, shndërroi një ditë pune në një betejë të dhimbshme mes detyrës profesionale dhe shpirtit të lënduar. Në mjetin e përfshirë në aksident ndodheshin mësuesja Albana Besim Boja, motra e Gelsit, infermierja Dëshira Kapo Hoxha dhe drejtuesi i mjetit.

Përplasja rezultoi fatale për infermieren Dëshira Kapo Hoxha, e cila humbi jetën, ndërsa mësuesja Albana Boja dhe drejtuesi i mjetit mbetën të plagosur rëndë.

Në vendngjarje, Gelsi Boja nuk ishte thjesht shoferi i ambulancës së Spitalit të Gramshit. Ai ishte profesionisti, vëllai dhe njeriu që duhej të përballonte një tragjedi personale, duke vënë mbi gjithçka përgjegjësinë për të shpëtuar jetë.

Me një qetësi dhe forcë që vetëm sakrifica dhe ndjenja e thellë e detyrës mund t’i japin, ai përballoi situatën dramatike, duke ndihmuar në transportimin e të plagosurve, ndërsa e dinte se njëri prej tyre ishte motra e tij, në gjendje kritike.

Udhëtimi nga vendngjarja drejt Gramshit dhe më pas në Spitalin e Traumës në Tiranë ishte një rrugë e gjatë, jo vetëm në kilometra, por edhe në peshën e dhimbjes emocionale që mbante mbi supe. Gelsi nuk u thye. Ai mbajti timonin me duar të forta dhe zemrën të mbërthyer, duke vënë mbi gjithçka misionin për të shpëtuar jetë.

Mësuesja Albana Boja ndodhet aktualisht në Spitalin e Traumës, ku po merr trajtim intensiv, ndërsa drejtuesi i mjetit po ashtu mbeti i plagosur rëndë.

Përtej bilancit tragjik të kësaj ngjarjeje, mbetet një histori force njerëzore dhe profesionalizmi të rrallë. Historia e Gelsi Bojës është historia e atyre që, edhe kur jeta i godet pa mëshirë, zgjedhin të mos ndalen. E atyre që, mes dhimbjes personale, vazhdojnë të kryejnë detyrën me dinjitet, duke u kthyer në shembull të një heroizmi të heshtur.

Gazetari, Fatmir POPJA /fieriweb.com