Arben Qalliu, drejtuesi që po ndërton një tjetër qasje në IEVP Fier
Në një institucion ku rregulli është i panegociueshëm, njerëzillëku mbetet një vlerë. Drejtuesi i IEVP Fier po ndërton profilin e një zyrtari që e kupton përgjegjësinë përtej funksionit.
Të drejtosh një institucion të vuajtjes së dënimit nuk është një detyrë që të lejon shumë hapësirë për gabime. Kërkon disiplinë, vendimmarrje, përgatitje profesionale dhe një sens të fortë të përgjegjësisë publike.
Por kërkon edhe diçka tjetër, që nuk mësohet gjithmonë në manualet e administrimit: njerëzinë.
Në këtë dimension spikat edhe qasja e Arben Qalliut, drejtuesit të IEVP Fier. Një zyrtar i përgatitur dhe i matur, që duket se e ka kuptuar se autoriteti nuk ndërtohet përmes zërit të lartë, por përmes mënyrës se si ushtrohet përgjegjësia.
Qasja e tij në detyrë përcillet nga serioziteti, korrektësia dhe komunikimi njerëzor. Cilësi që, në një strukturë ku përballesh çdo ditë me situata komplekse dhe me njerëz në rrethana të vështira, marrin një rëndësi të veçantë.
Një drejtues nuk vlerësohet vetëm nga titulli që mban apo nga zyra ku punon. Vlerësimi i vërtetë vjen nga mënyra se si sillet me njerëzit, si përballet me përgjegjësinë dhe si ruan dinjitetin e institucionit që përfaqëson.
Qalliu duket se është në një fazë ku profili profesional po ndërtohet me hapa të matur. Dhe ndoshta kjo është ajo që e bën më interesante figurën e tij: nuk kemi të bëjmë me një histori të përfunduar, por me një rrugëtim që është ende duke u shkruar.
Sepse karriera e një zyrtari nuk përcaktohet nga një detyrë e vetme. Ajo ndërtohet me kohë, me rezultate, me mënyrën se si përballohen momentet e vështira dhe mbi të gjitha, me gjurmën që lihet tek njerëzit dhe tek institucioni.
Arben Qalliu ka ende një rrugë të gjatë përpara.
Dhe nëse profesionalizmi, korrektësia dhe njerëzia do të mbeten pjesë e mënyrës së tij të të bërit detyrën, atëherë kjo rrugë mund të jetë një rrugë me peshë, jo vetëm për karrierën e tij, por edhe për institucionet që do të ketë mundësinë të drejtojë në të ardhmen.
Në fund, zyrtarët harrohen për postet që kanë mbajtur.
Por kujtohen për mënyrën se si i kanë mbajtur ato.
