“Jazz nën Pishë”, Shënpjetri bashkon historinë, traditën dhe muzikën – nderohet Llazi Spiro dhe kujtohet gazetari Enrik Mehmeti

Nën perëndimin e diellit mbi det, në qetësinë e fushave të Myzeqesë dhe nën tingujt e Jazz-it, Shënpjetri u kthye në një hapësirë ku historia, tradita dhe kultura u ndërthurën në një mbrëmje të veçantë.

Nën kurorën e Pishës Kurorë, një prej simboleve të kujtesës së Shënpjetrës, u zhvillua edicioni i tretë i “Festës së Pishës Kurorë”, këtë vit me temën “Jazz nën Pishë”. Aktiviteti, i organizuar nga Bashkia Fier, mblodhi së bashku banorë, artdashës, familjarë, historianë, gazetarë dhe përfaqësues të institucioneve, në një mbrëmje kushtuar historisë dhe trashëgimisë kulturore të zonës.

Në qendër të aktivitetit ishte figura e Llazi Spiro Shënpjetrës, patriotit, poetit, këngëtarit dhe luftëtarit që zë një vend të rëndësishëm në historinë e Myzeqesë.

Në vitin 1912, Llazi Spiro iu bashkua patriotëve shqiptarë në rrugëtimin drejt Vlorës, në ditët e Pavarësisë së Shqipërisë. Ndërsa në vitin 1920 mori pjesë në Luftën e Vlorës, ku shërbeu si komandant i batalionit “Myzeqeja”.

Krahas kontributit të tij patriotik, Llazi Spiro është kujtuar ndër breza edhe për lidhjen e tij me këngën myzeqare. Në kujtesën popullore ai njihet si “Bilbili i Myzeqesë”, duke mbetur një figurë e rëndësishme e traditës dhe kulturës së kësaj treve.

Një simbol i kësaj trashëgimie është edhe vetë Pisha Kurorë. Ajo dikur qëndronte në oborrin e shtëpisë së Llazi Spiros. Shtëpia dhe njerëzit e asaj kohe janë larguar në histori, por pisha ka mbetur, duke u shndërruar në një dëshmi të gjallë që lidh të shkuarën me të tashmen.

Kjo mbrëmje mori një dimension edhe më emocional për shkak të homazhit kushtuar gazetarit Enrik Mehmeti, pasardhës i familjes së Llazi Spiros, i cili u nda parakohe nga jeta.

Enriku ishte një prej njerëzve që kishte kontribuar në ruajtjen dhe përcjelljen e historisë së familjes dhe të kësaj tradite. Përmes një materiali audio-vizual u rikthyen momente nga pjesëmarrja e tij në festën e Pishës Kurorë, duke sjellë për të pranishmit kujtimin e kolegut dhe mikut të tyre.

Pas transmetimit të materialit përkujtimor, tingujt e saksofonit shoqëruan homazhin për Enrikun, ndërsa të pranishmit e përshëndetën kujtimin e tij me një duartrokitje të gjatë.

Mbrëmja vijoi me muzikë Jazz, ku pedagogë dhe instrumentistë të degës së Jazz-it në Universitetin e Arteve sollën një repertor të veçantë për publikun.

Gent Rrushi ishte në tastierë dhe drejtues i grupit, Emiljan Dhima në bateri, ndërsa Ermal Rodi në saksofon.

Repertori ndërthuri Jazz-in shqiptar me përpunime të motiveve të muzikës tradicionale të Myzeqesë, duke krijuar një dialog mes tingujve të traditës dhe muzikës bashkëkohore.

Mes muzikës, kujtimeve dhe historisë, breza të ndryshëm u bënë bashkë në Shënpjetër, duke dëshmuar se trashëgimia kulturore mund të ruhet dhe të përcillet edhe përmes formave të reja të artit.

Në këtë mbrëmje, Pisha Kurorë nuk ishte thjesht vendi ku u zhvillua aktiviteti. Ajo u kthye edhe një herë në dëshmitare të historisë së kësaj treve: nga koha e Llazi Spiros, te kujtimi i Enrik Mehmetit dhe te tingujt e Jazz-it që sollën një tjetër jetë kulturore nën hijen e saj.

“Festa e Pishës Kurorë” në Shënpjetër u mbyll kështu me një mesazh të qartë: historia, kujtesa dhe kultura mbeten të gjalla kur ato përcillen nga një brez te tjetri.